مىدهد . دلم كو با تو همراه است و همسر چگونه مهر بندد جاى ديگر دلى كو راى تو هم جانى و هم هوش از آن دل چون شود يادت فراموش ابو الفتوح رازى نوشته است : در روايت است از ابو هريره و ابو سعيد الخدرى كه رسول خدا ( ص ) گفت : چون يكى از فرزندان آدم سوره سجده بخواند و بجاى سجده رسد و سجده بكند شيطان با كناره شود و گريستن گيرد و گويد ويلا واى بر من فرزند آدم سوره خوانده و سجده كرد و مستحقّ بهشت شد و من سجده نكردم مستحق دوزخ شدم . ) حسن بصارى گفت : اگر آدم از درخت تناول نكردى خداى تعالى هم او را به زمين فرستادى براى آنكه او راى براى زمين آفريد ( في قوله تعالى : إِنِّي جاعِلٌ فِي الأَرْضِ خَلِيفَةً ) يعنى در زمين خليفه و جانشين قرار مىدهم پس براى زمين خلق شده بود . * ( بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ) * 36 - روح البيان : چون آدم اين جمله را شنيد گفت الحمد للَّه كه خداوند نگفت ( انا لكم عدوّ ) . * ( فَتَلَقَّى آدَمُ مِنْ رَبِّه كَلِماتٍ ) * 37 - مجمع : ابن كثير كلمه‌ى ( آدم ) را منصوب خوانده است و ( كلمات ) را مرفوع قرائت كرده است چون معنى تلقّى قبول است و تلقين است و گرفتن و مىگويند ( تلقاني زيد و تلقّيت زيدا ) كه ممكن است فاعل در معنى مفعول باشد و معنى چنين شود : كلماتى بآدم رسيد و ديگران با رفع آدم و نصب كلمات قرائت كرده اند يعنى آدم كلماتى را فراگرفت و اختلاف است در مقصود از كلماتى كه بآدم تلقين شده است از امام باقر عليه السلام اين چند جمله نقل شده است : ( اللَّهمّ لا إله الَّا انت سبحانك و بحمدك ربّ انّي ظلمت نفسي فاغفر لي الخ ) كشف الاسرار : ابن عباس گفته است آدم گفت : تو من را خلق كردى و از روح خود بر من دميدى رحمتت بر من از خشمت فزون بود و در بهشت جايم دادى پس چرا